Analiza punktów funkcyjnych Pierwszym krokiem jest ograniczenie zakresu dokonywanej analizy, czyli oszacowywanej funkcjonalności, według trzech poniższych reguł sugerowanych przez IFPUG. Granice powinien określać użytkownik w oparciu o swój punkt widzenia i zapotrzebowanie. Ograniczenia technologiczne nie powinny być brane pod uwagę podczas określania granic między współpracującymi systemami. Należy kierować się przy tym ich funkcjonalnością. Zmiana zakresu analizy nie powinna wpływać na ustalone pierwotnie granice. Zmiana taka może zachodzić jedynie z powodu dodawania lub usuwania funkcjonalności bezpośrednio wpływających na granicę.
Podstawowym założeniem metody punktów funkcyjnych jest podzielenie oprogramowania na pięć składowychM. Cotterell, B. Hughes, Software Project Management, second edition, McGraw-Hill Publishing Company, 1999.. Zewnętrzne typy wejścia to metody dokonywania zmian w wewnętrznych danych systemu. Zewnętrzne typy wyjścia to metody reprezentacji danych przechowywanych przez system. Przykładem są wydruki komputerowe. Dane wyświetlane na ekranie nie należą do tej kategorii, są kwalifikowane jako opisane poniżej zewnętrzne typy zapytań. Logiczne wewnętrzne typy plików to pliki używane wewnętrznie przez system. We współczesnej informatyce pojęcie pliku zmieniło swoje znaczenie.