Nowa Wieś (pol. hist. Ponikwa, ) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew.

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIII wieku. Po raz pierwszy wymieniana w dokumencie z 1293 jako „Ponikva”, 1309 „Ponicfa, que Nova villa nuncupatur”, 1500 „Neuwendorff”, 1508 „Naydorf”, 1510 „Novavilla”, 1563 „Newdorf”, 1580 „Nowawies”, w XVII wieku „Nowawies sive Mascoue”, 1944 „Neudorf”.

Nowa Wieś nazywała się początkowo „Ponikwą” od nazwy rzeczki, nad którą leżała. Według historyków miejscowość ta założona została na terenie 500 lub 50 łanów położonych nad Ponikwą koło gaju zwanego Sokola Dąbrowa. W 1239 grunt nadany został przez księcia wielkopolskiego Władysława Odonica cystersom z Dobrego Ługu na Łużycach, którzy później przenieśli się stamtąd do Bledzewa gdzie założyli opactwo. Nowa Wieś prawdopodobnie wchłonęła także inną zaginioną wieś „Maszkowo”.