Valladolid (wym. ) – miasto w Hiszpanii, stolica wspólnoty autonomicznej Kastylia i León, dawna siedziba królów, znana z renesansowych zabytków z katedrą na czele.
Kalendarium historyczne Założony przez muzułmanów w VIII wieku (Bilad Ulid). W końcu XI w. było stolicą taify. 1143 odbyły się tu obrady Rady Królestw Kastylii i Leónu, w których wzięli udział królowie Nawarry i Portugalii oraz legat papieski. Ustalenia uzgodnione w wyniku tych obrad miały znaczący wpływ na dalszy przebieg rekonkwisty. Od XIII wieku siedziba rządu Kastylii. Od 1469 do 1621 jedna z rezydencji królów Kastylii i zjednoczonej Hiszpanii oraz miejsce obrad Kortezów. W 1469 odbył się tutaj ślub Izabeli Kastylijskiej z Ferdynandem Aragońskim. W 1506 w osamotnieniu i rozgoryczeniu zmarł tutaj Krzysztof Kolumb. W latach 1550–1551 miała miejsce debata między Bartoloméem de Las Casas i Juanem Ginés de Sepúlveda, dotycząca statusu rdzennych mieszkańców Nowego Świata. W latach 1601–1606 główna siedziba królewskiego dworu, przeniesiona za namową księcia Lermy z Madrytu. Do połowy XVI wieku rozkwit gospodarczy i kulturalny (centrum hiszpańskiego renesansu). W 1561 częściowo, a w 1621 całkowicie Valladolid pozbawiono rangi miasta stołecznego, później podupadło. Od połowy XIX wieku uprzemysłowienie. W 1809 r.