Jest też notowana we wczesnym średniowieczu – w tym okresie (X-XII wiek)Pólko to osada hutnicza, znaleziono tu dwa obiekty mieszkalne: – dom o konstrukcji zrębowej, drugi dom – ziemianka z obudową drewnianą i przylegającym piecem hutniczym.
Przywilej z roku 1240, wydany przez księcia Konrada I mazowieckiego potwierdził, że do uposażenia stołu arcybiskupów gnieźnieńskich należało kilka wsi leżących u ujścia Pilicy do Wisły, m.in. Pólko i Ostrówek, które przez ponad 500 lat były własnością biskupów gnieźnieńskich, początkowo jako ich dobra stołowe, a później stały się własnością kapituły katedry gnieźnieńskiej jako dobra chlebowe.
Pierwotny kościół św. Krzyża i św. Trójcy w Pólku fundowali i uposażyli arcybiskupi gnieźnieńscy przypuszczalnie w II poł. XIII w., a Ostrówek należał do tego kościoła.
Książę Ziemowit w roku 1359 potwierdził cały majątek stołu arcybiskupiego na Mazowszu, m.in. miejscowości leżące u ujścia Pilicy do Wisły – Ostrówek i Pólko. Wisła i wpadająca do niej Pilica utworzyły w tym okresie długi (w kierunku wschodnim) cypel z żyzną glebą. Ostrówek leżał nad Pilicą, a Pólko nad Wisłą. Pilica płynęła bliżej skarpy.
Prawdopodobnie w roku 1380 przeniesiona została przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Janusza Suchywilka, parafia z Pólka k. Ostrówka do Konar.