Pomiary grubości optycznej są prowadzone między innymi w międzynarodowej sieci AERONET (Aerosol Robotic Network).

Zdalne pomiary aerozolu mogą być prowadzone także z wykorzystaniem lidarów, czyli urządzeń wysyłających w atmosferę wiązki promieniowania laserowego o różnych długościach i rejestrujące promieniowanie powracające, rozproszone przez cząstki aerozolu. Zastosowanie lidaru pozwala na ustalenie współczynników rozpraszania wstecznego i ekstynkcji związanych z obecnością aerozolu w różnej odległości od urządzenia. Dzięki użyciu fal o różnych długościach można określić także przybliżony rozkład wielkości aerozolu, zidentyfikować tzw. aerozole absorbujące (sadza itp.) czy pył mineralny. Rejestracji promieniowania o różnej polaryzacji pozwala na oszacowanie kształtu cząstek aerozolu. Jednorodne aerozole kuliste np. krople nie depolaryzują światła wiązki sondującej. Depolaryzacja sygnału sondującego niesie informację o niesferycznym kształcie cząstek aerozolu. Przybliżeniem niesferycznych cząstek może być elipsoida spłaszczona lub wydłużona. Pomiary lidarowe są możliwe z powierzchni Ziemi ale też z pokładu samolotu lub satelity.