Pozostała zabudowa jednorodzinna powstała w środkowej części ul. Kużaja (bliźniaki z lat 70. XX w. między ul. Nieznanego Żołnierza a ul. Gierymskiego oraz luźno wzdłuż całej ul. Kużaja od lat 70. XX w. do chwili obecnej) i na tzw. Skotnicy - północnym krańcu Rojcy. Ta część zwana jest również Azil – od małego familoka socjalnego z okresu międzywojennego przy ul. Lipoka, zbudowanego z inicjatywy Jerzego Ziętka. Wokół skoncentrowała się niewielka zabudowa domków jednorodzinnych z lat 80. XX w. przy ulicach: Komandosów, Saperów i Czołgistów oraz dwa piętrowe bloki nauczycielskie z początku lat 70. XX w. przy ul. Skotnickiej 2 i 4.
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rojcy mały|Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (2019) Do 1934 r. Rojca należała do parafii i kościoła św. Wojciecha w Radzionkowie, lecz rozwój ludnościowy południowej części wsi, spowodował konieczność budowy drugiego kościoła. Starania o powstanie świątyni w Rojcy rozpoczęły się w kwietniu 1929 r. Po wielu perypetiach z lokalizacją obiektu, zdecydowano się wybudować drewniany kościół tymczasowy. Jego poświęcenie nastąpiło 5 listopada 1934 r. Lokalię (poprzedniczkę parafii z własnym kościołem) ustanowiono 25 grudnia 1934 r., a samodzielną parafię utworzono 20 grudnia 1957 r.