W latach 1432–1443 odnotowany został Jost z Pakosława zwany Basz. W 1432 wspomniany jako świadek. W 1438 dał on Wawrzyńcowi z Bieczyn połowę Pakosława w zamian za folwark w Śliwnie, dwa łany w Bródkach oraz dopłatę 200 grzywien. Zakupił także od Wawrzyńca z zastrzeżeniem prawa wykupu całą wieś Bródki za 200 grzywien. W związku z tą transakcją Katarzyna żona Josta unieważniła dokument dotyczący jej oprawy na połowie Pakosława. W 1444 Wawrzyniec dał Janowi Baranowskiemu tą połowę Pakosława, a w zamian otrzymał Bródki i Srocko Wielkie. W 1453 wspomniano Katarzynę z Pakosława wdowę po Joście Baszu w sporze z kasztelanem kamieńskim Dobrogostem z Ostroroga. W latach 1459–1469 Katarzyna wdowa oraz jej synowie Jan i Piotr z Pakosława toczyli procesy z Maciejem z Chraplewa.
W 1499 Pakosław odnotowany został w wykazie wsi, które nie zapłaciły wiardunków wojennych. W 1500 Andrzej Słomowski sprzedał Janowi Lutomskiemu plebanowi w Sierakowie i altaryście w Lwówku na częściach swoich dóbr jedną grzywnę czynszu rocznego za 12 grzywien. Czynsz ten został przeniesiony z dóbr Pakosław, na których ciążył wraz z sumą główną 51 grzywien zgodnie z dokumentem wystawionym w 1433 przez kancelarię starostę generalnego Wielkopolski Sędziwoja z Ostroroga.