W roku 1887 proboszcz von Furstenmuhl przeprowadził renowację chóru. W roku 1898 zakupiono organy, połowę kwoty wyłożył zamieszkujący w Piotrowicach hrabia Limburg-Stirum. W roku 1906 wyremontowano plebanię, a kolejne remonty i renowacje miały miejsce w latach 1961, 1969, 1972 (zmiana dachu z łupkowego na blaszany), 1975.
Z dawnych dokumentów wynika, że w połowie XIV w. do wsi należało 40 włók ziemi (obecnie około 720 ha) pod uprawę. Cztery włóki należały do dziedzica, kolejne 4 do wójta, 1 do księdza i 31 do chłopów płacących czynsz. Pod koniec XVIII w. właścicielem majątku w Piotrowicach został hrabia Gottlob Siegmund von Zedlitz und Leipe, podkomorzy na pruskim dworze królewskim. Otrzymał je jako wiano jego pierwszej żony Marianny Elisabeth von TschammerDwór na wodzie, historia. Dokumenty podatkowe z roku 1868 stanowią, że do folwarku należało 452, a do gminy 528 ha. Później własność pałacu rosła, w roku 1892 były to 452 ha, a w 1930 – 472 ha. Gospodarstwa chłopów były rozdrobnione, tylko 5 posiadało powyżej 35 ha. Jedną z najczęstszych upraw był burak cukrowy, co spowodowało budowę w roku 1852 cukrowni, inwestorami byli hrabiostwo Limburg-Stirum. W styczniu 1945 we wsi zatrzymała się kolumna więźniów w trakcie Marszu śmierci Fünfteichen – Gross Rosen. Niemieccy strażnicy zamordowali tu 154 więźniów.