Według akt ziemskich stężyckich, w 1648 roku właścicielem był Stefan Podlodowski który umiera w Podlodowie 1653 rokuPozostała po nim wdowa Helena Teresa z Rusieckich skarży się na Jerzego Kochanowskiego i jego żonę Zofię a córkę tegoż Stefana Podlodowskiego, że przyjechawszy w chwili jego śmierci, zabrali wszystkie ruchomości i zostawili ją tylko przy dożywociu z Blizocina.. W 1664 r. właścicielami byli: Jakub Krassowski, kasztelan podlaski, i brat jego Mateusz. Według registru poborowego we dworze i we wsi było 81 poddanych (Akta stężyckie). W sejmie warszawskim w 1775 r. powołana została komisja dla ostatecznego zakończenia sprawy między Sobieszynem i Podlodowem.
W wieku XIX Podlodów stanowił wieś i folwark nad Wieprzem w powiecie łukowskim, gminie Serokomla, parafii Łysobyki, odległy 35 wiorst od Łukowa, wieś posiadała wówczas 10 domów i 133 mieszkańców, browar i dwa młyny wodne. Według spisu 1827 r. należała do parafii Drążgów, było tu wówczas 8 domów i 82 mieszkańców.