W 1580 Stanisław Lipnicki płaci pobór od 4 półłanków, dwóch zagrodników oraz 50 owiec pozostających w posiadaniu pasterza, owczarza.
W 1580 nadal pozostawała wsią szlachecką położoną w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 18..
W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi mniejszych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Popowo należało do okręgu kwileckiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek, którego właścicielami byli wówczas spadkobiercy Alfonsów. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 97 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 10 dymów (domostw). W skład majątku Popowo wchodziły wówczas także: folwark Katarzynka (1 dom, 6 mieszk.) i wieś Debrzno (9 domów, 115 mieszk.).
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Popowo w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Międzychód (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie)