Po raz pierwszy odnotowana została w dokumencie z 1312 jako „Popowe, Poppowo, Poppow”, 1315 „Popowe”, 1493 „Popowo”, 1508 „Popowo”, 1789 „Popowo”.
Pierwotna nazwa miejscowości pochodzi od apelatywu „pop” z dodanym sufiksem -owo czyli dawnego określenia funkcji kapłana, którego używano w języku staropolskim w średniowieczu także w odniesieniu do księdza.
Po rozbiorach Polski jakie miały miejsce w latach 1772–1795, w okresie zaborów, przed traktatem wersalskim nazwa miejscowości uległa germanizacji przyjmując niemieckie formy „Poppe” oraz „Poppen”, które wprowadziła pruska administracja. W 1887 odnotowano polską nazwę „Popowo” oraz dwie niemieckie „Poppe” oraz „Poppen” .
Historia Wieś była miejscowością kościelną własnością opactwu cystersów w Zemsku. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1580 odnotowana w parafii Zemsko.
Wzmiankowana po w 1312 kiedy margrabia Waldemar sprzedał ją opactwu cystersów w Zemsku kwitując odbiór pieniędzy w wysokości 5 grzywien za każdą część własności z rąk ówczesnego opata zakonu Tyderyka. W 1315 Jan margrabia brandenburski nadał opatowi Maciejowi i cystersom w Zemsku całość wsi Popowo.