Od 1380 należała do własnej parafii, a w 1510 w dekanacie Grodzisk.
Pierwszy raz wzmiankowana już w 1380, kiedy to bracia Sambor, Jan, Stanisław, Stępota i Maciej ufundowali kościół oraz ofiarowali na jego utrzymanie m.in. karczmę i ogród. Dokument odnotował także młyn oraz łąkę zwaną Rudki. W 1404 Sambor z Proszkowa ustąpił połowę Proszkowa oraz połowę Tarnowy swemu bratu Maciejowi, a także wydzielił mu połowę Prochów oraz połowę młyna, poręczając również za swego syna Szczepana, że nie będzie przeciwstawiał się temu zapisowi.
W latach 1404–1434 jako dziedzic we wsi notowany był syn Sambora Szczepan Proski. W 1428 odnotował go wraz z synem Kasprem jako dziedziców niedzielnych w Prochach. W latach 1422–1449 własności we wsi posiadał także Janusz Tader Tarnowski z Prochów i Proszkowa. W 1432 dziedzinę Prochy kupił Oto Trach i zapowiedział ją w sądzie ziemskim. W 1436 prowadził on spór sądowy o młyn z Piotrem mieszczaninem wolsztyńskim, niegdyś młynarzem w Prochach. W 1437 woźny sądowy zapowiedział drogi boczne, łąki. pastwiska, lasy, zarośla i wszelkie pożytki dziedziny Prochy oraz Koniusz jako własność Oty. W latach 1449–1496 majętności odziedziczyli Stanisław Trach, wraz z braćmi Andrzejem i Wawrzyńcem synowie Ota Tracha z Prochów.