Partia Chrześcijańskich Demokratów (PChD) – polska chadecka partia polityczna działająca w latach 1990–1999.
Historia PChD została utworzona 16 grudnia 1990 w Poznaniu w wyniku połączenia ośmiu mniejszych środowisk wywodzących się z chrześcijańskiego nurtu „Solidarności”. Kongres założycielski partii odbył się 13 stycznia 1991 w tym samym mieście. Przewodniczącym został Krzysztof Pawłowski, a sekretarzem generalnym Paweł Łączkowski. Do ugrupowania przystąpiło kilkunastu parlamentarzystów Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego.
W wyborach parlamentarnych w 1991 partia uzyskała 125 314 głosów (1,12%), co dało jej 4 mandaty w Sejmie i 3 mandaty w Senacie. Posłami zostali Anna Knysok, Wiesław Klisiewicz, Paweł Łączkowski (od 1992 do 1999 przewodniczący) i Janusz Steinhoff, senatorami Jarosław Barańczak, Tadeusz Kamiński i Krzysztof Pawłowski.
W wyborach w 1993 Partia Chrześcijańskich Demokratów wystartowała w ramach Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”, który uzyskał 878 445 głosów (6,37%), nie przekraczając wynoszącego 8% progu wyborczego.