X do XII wieku przypadł największy rozwój wczesnośredniowiecznego osadnictwa na tycg terenach.
W czasach panowania krzyżackiego dokonywano lokacji wsi na prawie niemieckim i chełmińskim, ustanawiano sołtysa oraz określano wysokość świadczeń wsi na rzecz właściciela.
W 1233 roku między Marezą, Lipiankami i Nebrowem zakon krzyżacki wzniósł umocowania obronne, rozpoczynając podbój Prus, a wkrótce zaczęto zakładać pierwsze wsie: Tychnowy (1288), Licze i Rakowiec (1293), Kamionka (1299).
Wojny prowadzone w XV wieku i następnych stuleciach nie oszczędziły tych terenów, co spowodowało zniszczenie wielu wsi (Baldram, Licze, Rakowiec, Szadowo) oraz spadek liczby osadników. Aby zachęcić nowych osadników, wprowadzano czynszowanie chłopów. Wkrótce zaczęli przybywać na teren wsi koloniści z Niemiec oraz Holendrzy – głównie mennonici zwani Olendrami. W roku 1788 niemal na terenie całej obecnej gminy nadano chłopom ziemię w dziedziczne użytkowanie.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. św. Antoniego, 2 poł. XIV, XV, XVIII-XIX, nr rej.: A-836 z 24.04.1975 plebania, pocz. XIX, nr rej.: A-836 z 24.04.1975 dwór myśliwski, nr rej.: A-924 z 24.08.1978.
We wsi znajduje się również cmentarz mennonicko-ewangelicki.
thumb|250px|Kościół pw. św. Antoniego w Rakowcu