Erekcja parafii dokonana została przez biskupa Jana Biskupca w 1425 r., na mocy ugody zawartej z sąsiadem Wołczkiem z Gródka w sprawie korzystania z lasów Łaziska, Koczalin i Górno w otoczeniu których powstało Rogóźno.
Kolonizację wsi dokończyli Stanisław, Andrzej, Jan, Jakub i Stefan, synowie Andrzeja Małdrzyka, wprowadzając w niej prawo niemieckie, piętnastoletnią wolniznę, a po jej wygaśnięciu czynsz pieniężny, oraz utwierdzając na dużym, ośmiołanowym sołectwie szlachetnego sługę swego Piotra. W 1472 r. wieś już opłacała łanowe i była przedmiotem rodzinnych podziałów.
Do 1528 roku wieś stanowiła własność Małdrzyków (podobnie jak Ruda Wołoska i Wola Chodywaniecka), następnie z braku męskich potomków, poprzez koligacje żeńskiej część rodu przeszła w 1578 do Marcinowskich herbu Topór. Według rejestru poborowego z 1564 roku wieś posiadała 20 łanów (to jest około 336 ha) gruntów uprawnych.
W 1578 roku wieś zakupił kanclerz Jan Zamoyski, jedenaście lat później włączając ją do swej ordynacji. W 1792 roku wymieniona była w składzie ordynackiego klucza tomaszowskiego.