Surowiec do produkcji fajek (biała glina kaolinowa) wydobywano w pobliżu Jeziora Rościńskiego, przy drodze do Myśliborza. 1754 – pułkownik von Bredow przedstawia swoje wyroby królowi Fryderykowi Wielkiemu, który udzielając mu wsparcia wprowadzeniem wysokich ceł na import fajek z Holandii przyczynił się do rozwoju wytwórni. Roczna produkcja wynosiła około 1,4-1,7 miliona sztuk. Sprzedawane były one w Prusach oraz Polsce. Wojna siedmioletnia (1756–1763) – manufaktura została splądrowana przez wojska rosyjskie; produkcja podupada 1765 – majątek Rościn wraz z fabryką fajek zostaje kupiony przez radcę wojennego (niem. Kriegsrat) von Lüder 1773 – w fabryce fajek zatrudnionych jest 36 pracowników 1775 – Isaac Salingré (1717-1801), handlowiec ze SzczecinaIsaac Salingré przybył do Szczecina w 1743 r. z Prenzlau. Jego syn, Franz Wilhelm Salingré/Salinger (1775-1850), ożeniony z córką hamburskiego pastora Margarete Catharina Elisabeth Flügge (1795-1841), nie miał potomków. Cierpiał on na hipochondrię., kupuje fabrykę fajek glinianych w Rościnie;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rościn (powiat myśliborski) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.