Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Sarbinowo należało do okręgu bojanowskiego tego powiatu i stanowiło odrębny majątek. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 275 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 27 dymów (domostw). W skład majątku Sarbinowo wchodziły wówczas także: folwark Włostki (2 domy, 11 osób) oraz wieś Przyborowo (17 domów, 207 osób).
W roku 1831 do Sarbinowa zawitał najprawdopodobniej Adam MickiewiczŹródło: Jarosław Maciejewski – „Mickiewicza wielkopolskie drogi”.. Od 1873 roku wieś była w posiadaniu Czartoryskich z Rokosowa. We wsi znajduje się dwór klasycystyczny który został wzniesiony w 1800 roku przez Antoniego SzczanieckiegoŹródło: https://archive.ph/20070928015642/http://www.man.poznan.pl/~marcinp/pages/polska/gostyn1.html.
W 1909 Wieś rycerska, własność księżnej Zofii z Lubomirskich Czartoryskiej, położona była w powiecie gostyńskim rejencji poznańskiej w Wielkim Księstwie PoznańskimKsięga adresowa polskich właścicieli ziemskich Wielkiego Księstwa Poznańskiego z uwzglednieniem powiatu, stacyi poczty, telegrafu, dworca, Poznań 1909, s.