W 1410 jako dziedzic we wsi wspomniany został syn Wichny Borek z Grodziska, który dopiero w tym roku sprzedał wieś miastu Kościan, a w zamian otrzymał od nich Srocko Wielkie. W 1410 woźny sądu ziemskiego w imieniu mieszczan kościańskich zapowiedział wieś Sierakowo kupioną przez nich od Borka z Grodziska.
W 1425 mieszczanie kościańscy oraz rządca z Sierakowa toczyli proces z Dobiesławą oraz jej mężem Kuszem ze Szczodrowa. W 1440 wieś Sierakowo wymieniona została wśród wsi należących do miasta Kościana. Król polski Władysław II Jagiełło zapisał podczaszemu poznańskiemu oraz staroście kościańskiemu Łukaszowi Górce 1000 grzywien na tych dobrach. W 1512 Jan Gabriel z Sierakowa pozwany został o jedną grzywnę zaległego czynszu dla altarystów kościoła parafialnego w Kościanie. W 1526 pracownik Wojciech Marek z Sierakowa zawarł ugodę ze swoim ojczymem Marcinem Wonietz (Woniecz). Ojczym maiał mu wypłacić 12 grzywien, a on zobowiązał się, że nie będzie więcej występował o swą ojcowiznę. W 1544 Wojciech zrezygnował z dóbr po ojcu w Sierakowie, przyległych do dóbr Jana Gołąbka, na rzecz Marcina Wonietz.