W 1510 leżała w parafii Rogoźno.
Pierwsze zapisy o wsi pochodzą z zapisów sądowych i odnotowują Jaśka Siernickiego z Siernik. W 1390 Jasiek Siernicki toczył proces sądowy ze starszym gminy żydowskiej (łac „episcopus Judeorum”) o 4 grzywny z tytułu lichwy. W 1399 wraz z Marcinem ze Zwanowa, (obecnie Dzwonowo miecznikiem kaliskim w sporze z Jakuszem Parskim z Mąkolina, obecnie Mąkolno w powiecie konińskim. W 1403 Jasiek Siernicki (łac. „Zirzniczski”) w sporze z Wichną z Rożnowa dowodził przy pomocy świadków, że ręczył za Wichnę i jej syna, iż nie będą oni niepokoić (staropol. „gabać”) Jaśka Radły o część Rożnowa kupioną przez Radłę od Wichny. W 1403 wspomniany Jasiek Radło odpierał roszczenia Wichny do 1/4 Rożnowa, o którą pozwała ona tegoż Jaśka Siernickiego (łac. „Zirzniczski”). Ponieważ Siernicki nie zaszedł Radły, to Radło zapłacił opłatę zwaną przysądne.
W 1399 w sprawie Przybysława Pięty z Przesieki w powiecie gnieźnieńskim ze Sławnikiem ze Starego w powiecie gnieźnieńskim sąd ziemski nakazał przeprowadzić rozgraniczenie dziedzin Stare, Przesieka i Sierniki. W 1402 sołtys Mikołaj w imieniu dziedzica z Siernik toczył proces z Jaśkiem ze Skoków o zaoranie granicy.