Mikołaj jako posiadacz tego łanu miał odpowiadać tylko przed sądem biskupim na prawie polskim.
Początkowo była więc wsią szlachecką, a w wyniku sprzedaży stała się wsią duchowną, czyli należącą do kleru. Leżała w krobskim kluczu dóbr biskupów poznańskich i w majętnościach tych stała się już osobną wsią. W 1530 miejscowość należała do powiatu kościańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Krobia.
Wieś odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1510 było w Sikorzynie 1,5 łana osiadłego, 3,5 łana opuszczonego uprawianego dla biskupa poznańskiego, dwa sołectwa w tym jedno opuszczone. W 1530 miał miejsce pobór od dwóch łanów. W 1563 pobór od 2,5 łana oraz 2 łanów sołeckich. W 1564 odnotowano 5 półłanków, 2 łany opuszczone oraz role zwane Kąty uprawiane dla biskupa poznańskiego. W 1571 pobrano podatki od 2,5 łanów kmiecych, 2 łanów sołeckich, dwóch komorników. W 1580 pobór odbył się od 2,5 łana, 2 łanów sołeckich, zagrodnika, komornika. W 1583 płatnikiem poboru podatkowego z Sikorzyna był biskup poznański.