pod numerem 265/60.
Architektura
Pierwotna barokowa część świątyni składa się z prostokątnej, czteroprzęsłowej nawy oraz prostokątnego, dwuprzęsłowego prezbiterium o tej samej szerokości co nawa. W wyniku przebudowy z lat 1837–1840 dobudowano kaplice boczne oraz klasycystyczny portyk frontowy z czterema kolumnami jońskimi, zwieńczony trójkątnym frontonem. W południowo-zachodniej części placu kościelnego znajduje się murowana, czworoboczna dzwonnica z pierwszej połowy XIX wieku.
Wyposażenie
Barokowy ołtarz główny ma formy regencyjne. Jego dekorację tworzą m.in. rzeźbione figury archaniołów Michała i Gabriela, postacie alegoryczne oraz anioły podtrzymujące glob ziemski z herbem Lis. W ołtarzu znajduje się barokowy, XVII-wieczny wizerunek Matki Bożej związany z dawnym kultem maryjnym.