W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Solec (Silz) należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Solec należał do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowił część majątku Wroniawy, który należał do Antoniny Platerowej. Według spisu urzędowego z 1837 roku Solec liczył 334 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 53 dymów (domostw). W 1921 roku stacjonowała tu placówka 17 batalionu celnego.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.
Zobacz też: Solec, Solec Kujawski, Solec Nowy, Solec nad Wisłą, Solec-Zdrój
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Solec w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Solec (powiat wolsztyński)