Na dodatek tego, wspierany przez Rosję król Stanisław August Poniatowski był uważany równocześnie za zbyt słabego, jak i za niezależnie myślącego, co ostatecznie sprawiło, że rosyjski dwór uznał, że użyteczność Polski jako protektoratu wyczerpała się. Państwa zaborcze oficjalnie usprawiedliwiły swoje postępowanie koniecznością zadośćuczynienia za szkody wyrządzone przez kłopotliwego sąsiada oraz przywrócenia pokoju w Polsce poprzez interwencję militarną (a konfederacja Barska dostarczyła pożytecznej wymówki). Próba porwania króla Augusta przez konfederatów barskich 3 listopada 1771 roku dała trzem dworom pretekst do przekonania opinii publicznej o „polskiej anarchii” oraz potrzeby wkroczenia w celu „uratowania” kraju i jego obywateliWładysław Konopczyński, Dzieje Polski nowożytnej, Warszawa 1986, t. II, s. 632.Sharon Korman (31.10.1996), The Right of Conquest. The Acquisition of Territory by Force in International Law and Practice. The Acquisition of Territory by Force in International Law and Practice, Clarendon Press, s. 75, .. W rzeczywistości kierowała nimi chęć zysku terytorialnegoNorman Davies, Europe. A History, (1997) Pimlico, s.