W kilka dni później wysiedlono również kobiety, starców i dzieci, a wieś zasiedlili koloniści niemieccy. Zimą 1943/44 chronili się w Suchowoli koloniści z innych wiosek, uciekając przed polskimi partyzantami. 31 stycznia 1944 r. oddziały AK „Groma", „Podkowy" i „Norberta" skutecznie zaatakowały miejscowość obsadzoną przez niemieckich osadników, częściowo ją niszcząc. W 1968 r. wybuchł we wsi pożar, który pochłonął 21 budynków. Do 1954 r. istniała gmina Suchowola.
Pierwsza wzmianka o cerkwi prawosławnej w Suchowoli pochodzi z roku 1531. Notują ją źródła przez resztę XVI i pocz. XVII wieku. W 1759 r. istniała tu drewniana unicka cerkiew parafialna pw. św. Jerzego Męczennika, która należała do dekanatu szczebrzeszyńskiego. W 1840 r. w skład unickiej parafii w Suchowoli wchodziły: Bondyrz, Boża Wola, Feliksówka, Hutków, Hutki, Kaczórki, Krasnobród, Rachodoszcze oraz Ruskie. Liczyła ona wtedy 259 parafian. W 1852 r. wybudowano w Suchowoli następną drewnianą cerkiew, odnowioną w 1868 r. kosztem rządu carskiego. W 1919 r. erygowano w Suchowoli parafię rzymskokatolicką pw. Przemienienia Pańskiego. Początkowo na kościół parafialny przeznaczono dawną cerkiew unicką (od 1875 r. prawosławną, a w 1938 r. rozebraną). W latach 1934–38 wybudowano w Suchowoli nowy, murowany kościół, częściowo zniszczony podczas II wojny światowej.