W początku XV wieku w procesach sądowych i dokumentach własnościowych odnotowano kmieci szymanowskich. W 1415 Wojciech z Borku toczył spór z kmieciami szymanowskimi, a ich opiekunem był Paszek Chrząstowski, który dowodził, że zabrał konie Wojciechowi z Szymanowa na swoim terenie, „na Borkowie”, a parobka jego ani nie związał, ani nie rozwiązał. W 1416 Wojciech z Borku twierdził, że tenże Wojciech kmieć z Szymanowa nie dostarczył mu koni we właściwym czasie, tak jak ręczył Andrzych. W 1416 imiennie wymieniony został Kunat sołtys szymanowski, który pozwany został przez Sędziwoja Brloka z Manieczek o konia wartości 10 grzywien. W 1428 kmiecie z Szymanowa pozwani zostali przez wieśniaka Stanisława z Psarskiego o szkody wyrządzone mu przez 10 koni. Szczepan syn Sędziwoja Brloka z Manieczek ręczył, że kmiecie szymanowscy zapłacą w ciągu 4 tygodni po trzy grosze od każdego konia. W 1430 kmiecie z Szymanowa toczyli spór sądowy z Sędziwojem Brlokiem z Manieczek o trzodę, którą zajął im na gruntach Manieczek. W 1500 zapis z wizytacji wsi prestymonialnej kapituły katedry poznańskiej Górka koło Śremu ujawnił, że Jasz prawdopodobnie kmieć z Górki, uprawiał rolę w Szymanowie.