W 1465 kapituła poznańska wyznaczyła swoich przedstawicieli do przeprowadzenia rozgraniczenia wsi Szymanowo, Górka i Rogalinek.
W 1538 odnotowano Grzegorza z Szamotuł archidiakona poznańskiego oraz tenutariusza w Szymanowie, który pozwany został przez Macieja Krzyżanowskiego o to, że Maciej sołtys szymanowski zniszczył dwa kopce graniczne położone na górze Osowa Górka oraz 12 pali wbitych od dawna w błoto (łac. "in luto seu palude") jako kopce graniczne ścienne pomiędzy wsiami Szymanowo i opustoszałą wieś Zgirzyce należącą do Krzyżanowskiego. W 1566 odnotowana została droga z Szymanowa do Śremu, a obok niej las należący do Marcina Szamarzewskiego. W latach 1580-1583 wspomniano "Łozę" bagno pomiędzy Szymanowem, a Manieczkami.
W 1509 archidiakon poznański pobierał z Szymanowa 10 grzywien czynszu, a żaden łan we wsi nie był wówczas opuszczony. W 1510 Szymanowo wraz z lasem i dobrym jeziorem należał do uposażenia archidiakonatu poznańskiego. We wsi odnotowano łany osiadłe ale nie wstawiono w formularzu ich liczby, wymieniono 3 sołeckie łany osiadłe, a mieszkańcy płacili wówczas meszne kaznodziei kościoła parafialnego w Śremie. W 1530 miał miejsce pobór podatkowy od 4 łanów osiadłych, sołtys zapłacił 6 groszy od jednego łana, dwa łany były zniszczone, jak zeznano pod przysięgą, przez grad.