Dwukropek ( : ) – znak interpunkcyjny w postaci dwóch umiejscowionych jedna nad drugą kropek (:), stosowany w środku zdania. Dwukropek jest znakiem zapowiadającym nową treść, np. przytoczenie czyjejś mowy, wymienianie terminów, tytułów, obcych zwrotów, wyliczenie osób lub przedmiotów, wprowadzonych zbiorowo – w formie ogólnej – w poprzedniej frazie. Kiedy to możliwe, należy unikać używania dwóch dwukropków w jednym wypowiedzeniu.
Dwukropka używa się m.in.: aby wyliczyć różne elementy, np. Ten pan lubi następujące zespoły rockowe: The Doors, Led Zeppelin i King Crimson. aby wymienić składniki podmiotu szeregowego, np. W koszu znajdują się: gruszka, jabłko i śliwki. jako element poprzedzający cytowaną wypowiedź (w polskiej interpunkcji), np. Powiedziała z obrzydzeniem: „Co ty mi tutaj pokazujesz?!” aby oddzielić od zdania nadrzędnego uzupełniające je zdanie podrzędne, wówczas może zastąpić spójnik, np. Niedźwiedzie, według zoologów, jednak nie mogą latać: nie mają skrzydeł. (Zamiast: ...nie mogą latać, ponieważ nie mają skrzydeł.)
W języku polskim przed dwukropkiem nie stawia się spacji. W języku francuskim dwukropek otoczony jest dwiema spacjami (podobnie znak zapytania, wykrzyknik i średnik)Ari Rafaeli, Book typography, Oak Knoll Press, 2005, np.