Strzyża (kaszb.Strzëżô, niem. Strießbach) – struga przepływająca w całości w granicach administracyjnych Gdańska. Jest to ostatni przed ujściem lewostronny dopływ Martwej Wisły do morza.
Językoznawcy wywodzą nazwę Strzyża od prasłowiańskiego słowa strig-ja odnoszącego się do nurtu rzeki. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1188 jako Stricza, a w 1235 jako StrizaAndrzej Januszajtis, Gdańsk, Wydawnictwo BoSz, 2008. W 1945 otrzymał nazwę Bystrzec, od 1948 nosi obecną nazwę. W literaturze spotyka się również nazwę Brętowska Struga.
Głębokość Strzyży wynosi od 0,5 m do 1,5 m, zaś szerokość od 1,5 m do 7,5 m. Jest to ciek o małym spadku i sztucznie regulowanym odpływie. Strzyżę można uznać za ciek miejski, czyli taki który znajduje się w granicach administracyjnych miasta oraz którego znaczna powierzchnia zlewni jest silnie przekształcona przez człowieka. Posiada ona zasilanie gruntowo – deszczowo – śnieżne, wyrównany reżim z wezbraniem wiosennym.