W XVI wieku miały miejsce spory własnościowe pomiędzy właścicielami we wsi z rodów Tarnowskich oraz Żegrowskich. W 1524 Stanisław Tomicki kasztelan międzyrzecki sprzedał Maciejowi Żegrowskiemu całą Tarnowę za 400 grzywien. W 1524 Agnieszka Błocka wdowa po Janie Tarnowskim pozwała Macieja Żegrowskiego dziedzica w Tarnowie o wygnanie z połowy wsi, na której miała zapisaną oprawę wdowią. Pozwany zaprzeczył temu, a sąd nakazał wwiązać Agnieszkę w połowę majętności we wsi, dwór oraz obciążył Żegrowskiego zakładem w wysokości 100 grzywien. W 1525 burgrabia kościański wydzielił jej jako pani wiennej połowę wsi Tarnowa, cały dwór, dom, folwark, sołectwo, łąki, opuszczony łan zwany Reklińskim, a także 5 łanów osiadłych i 2 zagrodników, połowy lasu i boru, cały staw na Proskiej Strudze, staw zwany Mały Stawek, opłaty z lasu zwanego Mokry Las, a to wszystko to pod karą umowną 100 grz. nałożoną na Macieja Żegrowskiego.