Historia 20 maja 1669 Tończę wraz z kilkoma innymi, okolicznymi wsiami oraz dobra węgrowskie od Bogusława Radziwiłła zakupił hr. Jan Kazimierz Krasiński herbu Ślepowron.
W 1726 roku Tończa nadal należała do parafii starowiejskiej.
Ze źródeł kościelnych z 24 października 1795 wynika, że podczas III rozbioru Polski, dekanat węgrowski wchodził do zaboru austriackiego zwanego Galicją Zachodnią lub Nową, która tymczasowo zostaje podzielona na dystrykty. Już 18 lipca 1796 Komisja Urządzająca Galicję Zachodnią podzieliła ją na 18 cyrkułów. Węgrów i okolice razem ze Starą Wsią (a także Tończą) weszły do cyrkułu siedleckiego.
W 1815 roku pod Tończą znajdowało się pole za Olszyną, a naprzeciw Tończy pole Otoki.
Źródła kościelne datowane na 27 czerwca 1818 opisują, że do parafii starowiejskiej nadal należała wówczas Tończa, zamieszkiwana przez 171 mężczyzn i 201 kobiet, a funkcję sołtysa pełnił Mateusz Ozarek.
1827 roku Tończa (Tonycza) liczyła 47 domostw i 373 mieszkańców.
Według źródeł parafialnych Starejwsi, 23 grudnia 1918 na terenie tejże parafii znajdowało się 11 szkół gminnych, w tym jedna w Tończy.
Tończa jest miejscem części akcji powieści Joanny Chmielewskiej Boczne Drogi (1976) i Studnie przodków (1979).