Publikacja ma charakter terminologiczny i wskazuje, że zawarte w niej definicje nie są przeznaczone do ścisłego stosowania w dziedzinie prawa i statystyki, dla których obowiązują właściwe dokumenty normatywne i statystyczne.
W prawie Unii Europejskiej definicję transportu kombinowanego zawiera dyrektywa Rady 92/106/EWG z 7 grudnia 1992 r. w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów transportu kombinowanego towarów między państwami członkowskimi. Do celów tej dyrektywy transport kombinowany oznacza przewóz towarów między państwami członkowskimi, podczas którego samochód ciężarowy, przyczepa, naczepa z jednostką ciągnącą lub bez niej, nadwozie wymienne albo kontener o długości co najmniej 20 stóp korzysta z drogi na początkowym lub końcowym odcinku trasy, a na innym odcinku z kolei, żeglugi śródlądowej lub transportu morskiego, przy czym odcinek ten przekracza 100 km w linii prostej. Początkowy lub końcowy odcinek drogowy odbywa się pomiędzy miejscem załadunku lub wyładunku a najbliższą odpowiednią kolejową stacją załadunkową lub wyładunkową albo w promieniu nieprzekraczającym 150 km w linii prostej od śródlądowego lub morskiego portu załadunku lub wyładunku.