Historia Najstarsze ślady pobytu człowieka w okolicach Wilamowa pochodzą ze starszej epoki kamienia. Datować je można na ok. 8000 r. p.n.e. Dalszych informacji o pradziejach Wilamowa dostarczyły badania archeologów z Uniwersytetu Łódzkiego, którzy w 1946 r. znaleźli w miejscowości i okolicach liczne szczątki urn słowiańskich oraz miecz. Znaleziska te pochodzą najprawdopodobniej z okresu 800–600 r. p.n.e. Pierwsza wzmianka o Wilamowie pochodzi z 1232 r. z dokumentu wydanego przez Władysława Odonica. Wówczas wieś wchodziła w skład kasztelanii lądzkiej. Po zjednoczeniu Polski, Wilamów znalazł się w granicach Ziemi Sieradzkiej. Pod zaborami miejscowość wchodziła w skład Królestwa Polskiego, podległego carskiej Rosji. W 1826 r. Wilamów zamieszkiwało 357 osób. Po roku 1918 miejscowość znalazła się w gminie Skotniki, wchodzącej w skład województwa łódzkiego. Od 1938 r. Wilamów należał administracyjnie w województwie poznańskim. W czasach okupacji niemieckiej okolice włączono w skład Kraju Warty. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego. Od 1999 r. Wilamów ponownie leży w województwie łódzkim.
Kościół i parafia