thumb|Model ORP „Generał Haller” w Narodowym Muzeum Morskim w Gdańsku thumb|ORP „Generał Haller” w porcie w Gdyni, rok 1927 ORP Generał Haller – polska kanonierka z okresu międzywojennego, należąca do rosyjskiego typu Wodoriez. Zbudowana w Finlandii na zamówienie carskiej marynarki wojennej. Nieukończony okręt został przejęty w 1917 roku przez Finów, a następnie w 1920 roku sprzedany polskiej marynarce wojennej. W polskiej flocie pełnił funkcję okrętu szkolnego; wziął udział w kampanii wrześniowej. Zatopiony 6 września 1939 roku w porcie w Helu w wyniku bombardowania samolotów niemieckich.
Zamówienie i budowa Carska Flota Bałtycka, borykająca się z problemami niedoboru małych jednostek eskortowych, w 1916 roku zamówiła w fińskich stoczniach 12 okrętów trzech podobnych typów, potocznie nazywanych kanonierkami Borowskiego, od nazwiska polskiego oficera w rosyjskiej służbie, będącego ich pomysłodawcą. Z tego, sześć okrętów typu Wodoriez, nazwanego tak od pierwszego okrętu, miała zbudować stocznia w Åbo (Turku) należącym wówczas do Cesarstwa Rosyjskiego. W Rosji okręty te klasyfikowano jako dozorowce (storożewyj korabl). Budowę przyszłego ORP „Generał Haller”, oznaczonego numerem stoczniowym 647, rozpoczęto 1 grudnia 1916 roku (numer zamówienia 2092). Okręt zwodowano w 1918 roku, a ukończono w 1919 roku.