Uzbrojenie Zgodnie z projektem uzbrojenie kanonierek miało się składać z dwóch armat kalibru 75 mm L/50 Canet, armaty kalibru 47 mm i 30 min. Zostały jednak zakupione bez uzbrojenia. Po wcieleniu do PMW „Generał Haller” prawdopodobnie był uzbrojony we francuskie armaty kal. 75 mm wz. 1897Wskazywał na to rozkaz DSM Nr 121 z 4 października 1921 roku, w którym meldowano o częstym uszkodzeniu oporopowrotników do tych armat (). Następnie okręt przezbrojono – bądź było to jego pierwsze uzbrojenie – w sześć dział Hotchkiss wz. 85 kalibru 47 mmPublikacje na ogół podają pierwsze uzbrojenie z sześciu dział 47 mm (np. ). Działka rozmieszczono po jednym na dziobie i na rufie oraz po dwa na burtach, a uzupełniały je dwa karabiny maszynowe Maxim wz. 08 kalibru 7,92 mm. Dodatkowo na pokładzie zamontowano tory minowe na 30 min.
W marcu 1924 roku z pożyczki francuskiej zakupiono na potrzeby marynarki wojennej m.in. 28 armat 75 mm i dwie armaty 100 mm Canet. Sprzęt dotarł do Polski w 1925 roku. W tym też roku na rufie okrętu zamontowano armatę 100 mm Canet wz. 1891, a na dziobie 75 mm. Okazało się jednak, że armata 100 mm była za ciężka i zastąpiono ją armatą 75 mm. W 1928 roku uzbrojenie jednostki składało się z dwóch armat 75 mm, dwóch 47 mm oraz dwóch ckm.