thumb|pieczęć 10. Regimentu Pieszego Szefostwa Działyńskich z 1791 roku
Ignacy Józef Działyński herbu Ogończyk (ur. 15 września 1754 w Konarzewie, zm. listopad 1797 w Żytomierzu) – generał major wojsk koronnychHenryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998, s. 130., działacz patriotyczny, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, właściciel dóbr ziemskich: Złotowa, Działynia, Konarzewa, Dobrzynia, Sokołowa, Białkowa, Dulska, Kijaszkowa, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był synem wojewody kaliskiego Augustyna i Anny z Radomickich (córki Jana Antoniego Radomickiego, wojewody inowrocławskiego), miał młodszego brata Ksawerego. W dzieciństwie stracił ojca. Matka powtórnie wyszła za mąż; od tej pory opiekował się nim ojczym – marszałek wielki litewski Władysław Roch Gurowski. Ignacy uczęszczał do szkół u jezuitów w Poznaniu i do Collegium Nobilium jezuitów w Warszawie. W 1784 r. zawarł związek małżeński z kasztelanką bełską Szczęsną Woroniczówną i zamieszkał na Wołyniu.