W 1570 roku miejscowość należała do Adama Trebnica herbu Poraj, w 1633 była w posiadaniu Samuela Żalińskiego. Kolejnym właścicielami byli Potuliccy. Około 1723 roku wieś przejął kasztelan chełmiński Andrzej Teodor Grabowski, a w 1772 właścicielem był Adam Grabowski, w tym czasie miejscowość liczyła 114 mieszkańców, wszyscy byli katolikami. Do 1617 roku kościół w Zamartym był filią parafii w Niwach. Kościół Zamarcki był murowany, przy zachodniej fasadzie znajdowała się drewniana dzwonnica. W kościele znajdowały się trzy ołtarze, w ołtarzu głównym był wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej. W 1747 roku Jan Michał Grabowski sprowadził do Zamartego bernardynów, mieli oni być strażnikami cudownej statuetki N.M.P. umieszczonej w lewym bocznym ołtarzu, której kult się szerzył od XVII wieku. Budowę nowego, murowanego kościoła w Zamartym rozpoczęto w 1752, a ukończono w 1779 roku. W 1772 roku zamarcki konwent liczył 12 ojców i 4 braciSzwankowski J. i inni, Kosznajderia, str.83, 84, 85, 170,171,172 - 2021 r.