Po 1875 r. rozpoczęły się prześladowania unitów, zmuszanych siłą do przyjęcia prawosławia. W pamięci mieszkańców Żukowa pozostała postać Józefa Zdolskiego - jednego z „opornych” unitów, wiernych katolicyzmowi. Organizował on spotkania w lasach lub specjalnych kryjówkach, umożliwiających kontakt z księdzem i przyjęcie sakramentów świętych. W 1904 r. unitów żukowskich podtrzymywała na duchu działalność księdza Kraupa, jezuity prowadzącego tajne misje we Włodawie, Żukowie i Dołhobrodach. Carski dekret tolerancji z 1905 r. zakończył okres prześladowań religijnych, unitom pozwolono na przyjęcie obrządku rzymskokatolickiego. Najlepszym dowodem przywiązania żukowian do katolicyzm są liczne wpisy w „Księdze nawróconych” parafii św. Ludwika we Włodawie.
Kiedy po wybuchu I wojny światowej wojska rosyjskie zaczęły ponosić klęski, nastąpiła ewakuacja carskiej administracji i wojska z ziemi włodawskiej. Wielu tutejszych chłopów pod wpływem propagandy, a może i pod przymusem, porzuciło swoje gospodarstwa i wraz z armią carską wyjechało na wschód, w odległe nieraz rejony Rosji. Po latach tułaczki powrócili na ogół po 1918 roku.