Grodziec (niem. Friedrichsgrätz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Ozimek.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grodziec, po jej zniesieniu w gromadzie Ozimek. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Historia Wieś została założona w 1752 r. wśród lasów jako kolonia braci czeskich, chroniących się w protestanckich Prusach przed prześladowaniami religijnymi. Swoją nazwę otrzymała na cześć ówczesnego króla Prus, Fryderyka II. W 1945 r. wieś została włączona do Polski jako GrodziecRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()., zaś jej ówczesna ludność wyjechała do ojczyzny swoich przodków, czyli do Czech. Wieś ma charakterystyczny dla XVIII-wiecznej kolonizacji fryderycjańskiej geometryczny układ przestrzenny. Osią osady jest prosta droga z równoległym kanałem, gęsto zabudowana po obu stronach domami wiejskimi zwróconymi ku niej przeważnie szczytami.
Wieś od pocz. XIX w. posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono na okrągłej tarczy otoczonej gałązkami baranek z proporcem – Agnus Dei, nad tarczą korona.