Normy moralne – elementy tworzące kulturę, nakazy postępowania akceptowane w danym kręgu kulturowym, których przestrzegania oczekuje się od wszystkich ludzi z danego kręgu.
Postawa moralna – jest ukształtowana w wyniku oddziaływań wychowawczych, względnie stała organizacja wiedzy, uczuć i motywów powodujących ustosunkowanie się jednostki do zjawisk moralnych w tej rzeczywistości w której człowiek żyje a wdrażających się w działalność.
Wychowanie moralne Wychowanie moralne – według Muszyńskiego jest to proces wychowania i rozwijania w jednostce cech ułatwiających jej współżycie z innymi osobami, postawy mające na celu dobro innych ludzi i ogólny pożytek, aktywne doskonalenie siebie przez prace na rzecz społeczeństwa.
Wychowanie moralne nie jest dziedziną autonomiczną, ale pozostaje w związku z innymi dziedzinami wychowania. Muszyński wyróżnia: stadium anomii moralnej: faza amoralizmu – zachowania dziecka w tym okresie są niemoralne, ponieważ ono nie posiada świadomości moralnej i z tego powodu społeczeństwo zachowania akceptuje, stadium heteronomii logocentryzm – dziecko nie jest zdolne do rozumienia cudzych stanów psychicznych i zachowuje się wyłącznie dla uzyskania własnych korzyści i aby uniknąć kary, konformizm – polega na uleganiu presji grupy w celu uzyskania akceptacji, stadium socjonomii moralnej