Praca naukowa Po wojnie inż. Rylke był organizatorem i pierwszym dziekanem uruchomionego we wrześniu 1945 Wydziału Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej (do 1951). Był też kierownikiem utworzonej przez siebie Katedry Projektowania Okrętów. W czerwcu 1946 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1946–49 pełnił funkcję prorektora Politechniki Gdańskiej. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk i działał w innych instytucjach zajmujących się sprawami morskimi lub naukowo-technicznymi. W 1960 przeszedł na emeryturę, lecz nadal uczestniczył w życiu naukowym Politechniki Gdańskiej i innych ośrodków naukowych, także jako recenzent i promotor prac naukowych. W 1963 został powołany przez ministra na przewodniczącego Rady Naukowej nowo utworzonego Instytutu Okrętowego Politechniki Gdańskiej. Napisał wspomnienia: „W służbie okrętu”, Gdynia 1967.

Życie prywatne Od 1921 był mężem Ireny z Szumlańskich (1890–1957), tłumaczki książek dla dzieci. Mieszkali w pobliżu Politechniki Gdańskiej.

Zmarł 23 stycznia 1968 w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko (rejon IX-kwatera Profesorów-94).