thumb|upright|Dom PlastykówTablica upamiętniająca Adolfa Szyszkę-Bohusza thumb|upright|Grób Adolfa Szyszko-Bohusza na cmentarzu Rakowickim Adolf Ludwik Szyszko-Bohusz (ur. w Narwie, zm. 1 października 1948 w Krakowie) – polski architekt, przedstawiciel historyzmu i modernizmu, konserwator zabytków.
Życiorys Urodził się w rodzinie Polikarpa i Marceliny z Rząśnickich. W latach 1902–1909 studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Uzupełniał później swoją wiedzę w Austrii, Czechach i Niemczech. W latach 1910–1912 był wykładowcą na UJ i w krakowskiej ASP. W 1912 wyjechał do Lwowa, gdzie pracował jako profesor Politechniki Lwowskiej (do 1916).
Po powrocie do Krakowa otrzymał w 1916 roku stanowisko kierownika prac renowacyjnych na Zamku Królewskim na Wawelu. Na stanowisku tym pozostał do wybuchu II wojny światowej. Jako konserwator Wawelu dokonał odkrycia romańskiej Sali o 24 słupach i rekonstrukcji Rotundy Najświętszej Marii Panny (św. Feliksa i Adaukta), a ponadto badał katedrę wawelską (Kryptę św. Leonarda) oraz wczesnogotyckie systemy obronne Wzgórza Wawelskiego.