Max Theiler (ur. 30 stycznia 1899 w Pretorii, Kolonia Przylądkowa, zm. 11 sierpnia 1972 w New Haven, Connecticut, Stany Zjednoczone) – bakteriolog, wirusolog, epidemiolog pochodzący z Afryki Południowej. W 1937 r. opracował szczepionkę przeciwko żółtej febrze, która uchroniła przed śmiercią żołnierzy walczących w tropikach w czasie II wojny światowej.
Życiorys Max Theiler urodził się 30 stycznia 1899 w Pretorii, jako jedno z czwórki dzieci Arnolda Theilera (naukowca zajmującego się medycyną weterynaryjną) i jego żony Emmy z domu Jegge. Uczęszczał do lokalnych szkół z wyjątkiem jednego roku, który spędził w Bazylei (jego ojciec miał szwajcarskie pochodzenie). Studiował na Rhodes University Colleges w Makhandzie oraz w Szkole Medycznej Uniwersytetu Kapsztadzkiego, którą ukończył w 1918 roku. Edukację kontynuował w Anglii, w , a następnie w Londyńskiej Szkole Higieny i Medycyny Tropikalnej, którą ukończył w 1922 roku. W tym samym roku zaczął pracę na Wydziale Medycyny Tropikalnej w Harvard Medical School, gdzie prowadził badania nad pełzakowicą, gorączką od ugryzienia szczura, a także rozpoczął prace dotyczące żółtej febry.