Około VI wieku p.n.e. na terenach Półwyspu Sambijskiego i Galindii wykształciła się z grup osadniczych kultura kurhanów zachodniobałtyjskich. Śladami jej istnienia są pozostałości wznoszonych na wzniesieniach niewielkich kurhanów z warstwą ciałopalną pod nasypem. Przestrzeń kurhanu ograniczały kamienne kręgi oddzielające przestrzeń sacrum, które jednocześnie wyznaczały horyzont świata zmarłych. Kamienno-ziemne nasypy broniły wejścia do miejsca pochówku.

W VI–V w. p.n.e. pojawili się Bałtowie z obszaru środkowej Rusi z dorzeczy Dniepru i Wołgi, a po nich plemiona germańskie wraz z kulturą wielbarską.

Ukształtowanie zespołów plemiennych thumb|Północna Europa na początku IX wieku thumb|Podział plemienny Prus w XIII wieku według Henryka Łowmiańskiego thumb|250px|Prusy plemienne i Jaćwież według Maxa Toeppena, 1858 W trzech pierwszych wiekach naszej ery uformował się szereg mniejszych i większych zespołów typu plemiennego.