Jej sukces zawodowy polegał na połączeniu umiejętności, doświadczenia, intuicji zawodowej z bardzo osobistym stosunkiem do chorych...
W latach 1952–1961 pracowała jako starszy asystent w Klinice Psychiatrycznej Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie zajmowała się m.in. badaniami klinicznymi i prowadziła zajęcia z psychiatrii w Pruszkowie. W 1955 roku uzyskała specjalizację I stopnia, a 25 marca 1960 specjalizację II stopnia z psychiatrii. W czasie egzaminu specjalizacyjnego złożyła kolokwium z języka francuskiego.
Była wieloletnim konsultantem w Ośrodku Psychoterapeutycznym Instytutu Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1961 założyła poradnię zdrowia psychicznego dla studentów w Warszawie przy Akademickiej Służbie Zdrowia, której kierownikiem była przez 38 lat, do końca życia. Początki Poradni opisywała tak: Pierwsze meble, zasłony do okien kupowałam sama: zależało mi, żeby wnętrze jak najmniej przypominało gabinet lekarski, żeby miało charakter jak najbardziej prywatny i intymny. W 1978 roku poradnia obsługiwała warszawskie środowisko studenckie – 50 tysięcy studentów i 23 tysiące pracowników wszystkich wyższych uczelni. W poradni, zwłaszcza w początkowym okresie, prowadziła także badania środowiska studenckiego.