Wprowadziła także choreoterapię, której instruktorem była Zofia Aleszko, oraz muzykoterapię.
Pomiędzy kwietniem 1982 i grudniem 1988 pracowała w nocy w Pogotowiu Ratunkowym w Warszawie, na Poznańskiej, na stanowisku lekarza psychiatry, przyjmując ostre przypadki psychiatryczne. Była wyróżniona m.in. odznaką za wzorową pracę w służbie zdrowia (1985) przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej. Została pochowana na cmentarzu ewangelisko-augsburskim w Warszawie (aleja 60, grób 135).
Miała jednego syna Piotra.
Przypisy Maciej Grochowicz, Joanna Flatau, wspomnienie przy grobie, 1999.
Joanna Antonina Flatau Dybowska [dostęp 2021-03-02].
Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Więźniowie Dulagu 121 Pruszków Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie