Walka duchowa W chrześcijaństwie wierzy się, że Szatan został ostatecznie pokonany przez ofiarę krzyżową Jezusa Chrystusa. W teologii ascetycznej za najskuteczniejszy oręż przeciw wpływom zła uznaje się: Stan łaski uświęcającej (odcięcie wpływu grzechu przez sakrament spowiedzi i przyjmowanie Eucharystii). Modlitwę (w tym m.in. wzywanie Imienia Jezus oraz prośbę o opiekę do własnego Anioła Stróża). Wstawiennictwo świętych, a ze względu na lęk demonów przed absolutną pokorą – uciekanie się zwłaszcza pod obronę Najświętszej Maryi Panny (modlitwa różańcowa) oraz wstawiennictwo wodza niebieskich zastępów, św. Michała Archanioła. Ze względu na potężny charakter tej wstawienniczej modlitwy (będącej tzw. egzorcyzmem prostym), Kościół zaleca odmawianie ułożonego przez papieża Leona XIII wezwania o obronę:
Sakramentalia (posługiwanie się z wiarą wodą święconą, noszenie poświęconych medalików egzorcyzmujących, np. krzyża św. Benedykta lub szkaplerza).
Orężem zarezerwowanym dla najtrudniejszych form zniewolenia (opętaniach) jest uaktualniony Rytuał Rzymski i egzorcyzm uroczysty, sprawowany wyłącznie przez upoważnionego kapłana-egzorcystę.