W przeszłości na terenie obecnego rezerwatu obserwowano występowanie ślepowrona. Oprócz tego znajdują się tutaj miejsca odpoczynku przelatujących ptaków, przede wszystkim gęsi (ok. 4 tys.).
Występuje także wiele rzadkich gatunków bezkręgowców wodnych, m.in. Limnephilus externus.
Ostoja konika polskiego Grunty wsi Zielony Ostrów były użytkowane rolniczo przez PGR Pasternak do 1987 roku. Pozostawione bez ingerencji człowieka dawne tereny rolnicze zarosłyby lasem. W celu utrzymania powierzchni trawiastych w rejon dawnej wsi Zielony Ostrów w roku 1990 sprowadzone zostały pierwsze koniki polskie. W roku 1991 było tu 7 koników polskich. W roku 1994 było ich 17, żyjących w dwóch stadach. W roku 2000 było tu 35 koników, żyjących także w dwóch stadach. W roku tym tabun ogiera Namorzyńca liczący 21 sztuk koni zajmował terytorium 188 ha, a tabun ogiera Morusa liczący 14 sztuk koni zajmował teren 108 ha. Koniki polskie żyją tu w stanie dzikim. W czasie ciężkich zim dokarmiane są sianem. Sukcesja drzew i krzewów dzięki konikom polskim została spowolniona, ale nie zatrzymana całkowicie.
Zagrożenia Stałym zagrożeniem jeziora jest jego eutrofizacja i chemizacja.