hołd nowemu księciu złożyła cieszyńska szlachta, po czym nastąpiło przyjęcie lenna i ślubowanie urzędników Komory Cieszyńskiej oraz 4 miast i 48 wsi kameralnych.
Poprzez konsekwentną politykę gospodarczą Albert Kazimierz doprowadził do znacznego wzrostu znaczenia Księstwa Cieszyńskiego w tej części Europy, m.in. zakładając w 1772 r. hutę w Ustroniu. Rozpoczął też powiększanie dóbr książęcych, zarządzanych bezpośrednio w imieniu księcia przez Komorę Cieszyńską. Na początku konfederacji barskiej bardzo poważnie traktowano jego kandydaturę jako przyszłego króla Polski po usunięciu Stanisława Augusta Poniatowskiego. Gwałtowny rozwój Księstwa Cieszyńskiego, jaki dokonywał się za sprawą Alberta, przerwała śmierć jego żony Marii Krystyny w 1798. Pogrążony w smutku Albert mieszkał w Wiedniu, poświęcając się sztuce, zwłaszcza zaś powiększaniu swoich zbiorów rycin. Zlecił znanemu włoskiemu rzeźbiarzowi Antonio Canovie wykonanie w wiedeńskim kościele Augustianów nagrobka z dedykacją UXORI OPTIMAE (najlepszej żonie). Do końca życia Albert nie mógł pogodzić się ze śmiercią Marii Krystyny, stał się mało aktywny politycznie i przestał przywiązywać wagę do spraw gospodarczych.
Książę Albert zmarł 10 lutego 1822 w wieku 83 lat.