Yamashita dowodził 262 tys. wojska podzielonego na trzy ugrupowania obronne. Kiedy pod naporem Amerykanów został zmuszony do opuszczenia Manili wycofał się w góry północnego Luzonu. Nakazał wszystkim wojskom, nie licząc służb bezpieczeństwa, opuścić miasto. Jednak niemal natychmiast kontradmirał Sanji Iwabuchi ponownie zajął Manilę na czele 16 tys. marynarzy, z zamiarem zniszczenia urządzeń portowych. Iwabuchi wziął pod swoją komendę również 3.750 żołnierzy sił specjalnych i wbrew wyraźnym rozkazom Yamashity postanowił bronić miastaJohn Toland, The Rising Sun: The Decline and Fall of the Japanese Empire 1936-1945, Random House, 1970, s. 677. Ta decyzja przyczyniła się do śmierci ponad stu tysięcy filipińskich cywilów podczas trwających od 4 lutego do 3 marca ciężkich walk ulicznych. thumb|240px|right|Generał Tomoyuki Yamashita (drugi z prawej) podczas swojego procesu Yamashita skutecznie stosował taktykę opóźniającą i przetrwał aż do 2 września 1945, poddając się na czele sił, które stopniały do 50 tys., co było skutkiem działań kombinowanych oddziałów amerykańsko-filipińskich. Kapitulacja nastąpiła w obecności, m.in. generała Arthura Percivala, który składał broń przed Yamashitą w Singapurze trzy lata wcześniej. W sztabie japońskim po Yamashicie spodziewano się, że popełni seppuku przed kapitulacją.