Pakt lanckoroński – porozumienie partii centrowych i prawicowych: Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”, Związku Ludowo-Narodowego i Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy, zawarte 17 maja 1923 w Warszawie w mieszkaniu jednego z przywódców ZLN Juliusza Zdanowskiego (a nie, jak niekiedy się błędnie podaje, w Lanckoronie). Nazwa paktu pochodzi od tego, iż jego warunki negocjowano w posiadłości senatora Ludwika Hammerlinga, reprezentującego okręg wyborczy Lanckorona, w sprawie utworzenia większości sejmowej przez partie-sygnatariuszy paktuM. Ratyński, Pakt lanckoroński, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, red. K. Kawęcki, t. 2, Warszawa 2022, s. 165..

Charakterystyka porozumienia

Pakt przewidywał, żeM. Ratyński, Pakt lanckoroński, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, red. K. Kawęcki, t. 2, Warszawa 2022, s. 165-167.: państwo i samorząd powinny odzwierciedlać narodowy charakter II Rzeczypospolitej, a rząd winni tworzyć wyłącznie Polacy większą niż dotychczas rolę w państwie uzyska Kościół katolicki nastąpi wzmożona polonizacja Kresów Wschodnich wprowadzony zostanie rozdział liczby miejsc w całym szkolnictwie według proporcji narodowościowej ludności w państwie (tzw. zasada numerus clausus) przyspieszona zostanie parcelacja rolna (przynajmniej 200 tys.